Kleine Jenna alweer 6 maanden oud! Eigenlijk is kleine Jenna al helemaal niet zo klein meer. Met haar 66 cm en 7375 gram mooi op het gemiddelde! Daarbij is ze alleen maar vrolijk en doet ze alsof ze al wat ouder is dan haar 6 maanden. Ze probeert zelf al omhoog te komen om alles goed te kunnen overzien. Ze schuift achteruit, doet haar beentjes onder haar bibs en ligt al klaar om te gaan kruipen. Wil de hele dag alleen maar staan op schoot en het liefst springen! En dan haar vrolijke lach, zwijmel!!

ze heeft grote lol als ze de teletubbies ziet, maar ook kiekeboe spelletjes spelen of aandacht van haar grote broer is net zo geweldig! Als Jayden van lol aan het gillen of schaterlachen is (gekieteld wordt) gaat ze ook mee gillen!

Ze kan goed zelf zitten op de bank, probeert zelfs te gaan staan, de vrouw van het CB had gezegt dat mevrouw wel een vlotte is. Ja waar ken ik dat van? Jayden was net zo vlot. Die liep met 8,5 maand rond de tafel.

Ook krijg ik nog regelmatig complimenten over haar haartjes, mevrouw van het cb zei heel spontaan…oohhhh ze heeft goude haren, klonk zo mooi!

We hebben van de week een fles eraf gehaald, die van 6 uur is nu een volledige maaltijd geworden, ook hebben geven we haar een danoontje! wat ze zo lekker vind! Bij elke hap, maar dat geldt ook voor fruit en groente is het mmmmmm

8:00 uur: papfles
11:30 uur: Fruithap met liga
13:30 uur melk fles
17:00 uur groente met danoontje
22:00 uur papfles

Oja Jenna begint al aardig eenkennig te worden, als iemand haar vast wil houden en ik even uit beeld ben, begint mevrouw eerst om zich heen te kijken, waar is mama? en dan begint ze te huilen.

Tjee als ik niet af en toe bedenk ik moet ik schrijven over m’n kleine meid komt er echt niks van. Een blog bijhouden met 1 kind was nog goed te combineren maar met 2 kids is toch wel een hele opgave.
Jenna was de 27e december alweer 5 maandjes oud! En in de afgelopen maand weer een heel stuk wijzer en dingetjes bijgeleerd. Zou draaide mevrouw zich 1e kerstdag 25 december van haar rug naar haar buik. En heeft ze vandaag voor het eerst zelf los gezeten op haar aankleedkussen. Gewoon zelf zitten en steunen op haar handjes die ze voor zich hield.
Ook zit ze lekker aan de fruithapjes, die erin gaan als koek. We doen er tegenwoordig een verkruimelde liga bij, vind ze nog lekkerder namelijk! Van de week zat ze bij ons aan tafel het eten uit de mond te kijken. Toen hebben we haar maar een halve liga zelf gegeven, om uit haar vuistje te eten. Dat vond ze toch prachtig en lekker!! (mooi grietje!)
Ze is nog steeds elke dag vrolijk en gezellig! Ze blijft steeds langer op, en wil graag alles zien wat er gebeurd.
Moet ze naar bed en is ze eigenlijk nog niet moe, leggen we haar neer zet ze een keeltje op haha
Haar broer is nog steeds haar favoriet en eigenlijk anders om ook!
In december weer lekker gezwommen en voor het eerst in de nijntje band drijfen. Dolle pret!
Sinterklaas en Kerst en Jaarwisseling is allemaal een beetje langs haar heen gegaan, maar ja, ze is natuurlijk nu nog lekker een klein meisje

Vandaag is onze kleine meid alweer 4 maanden oud! Van een heel klein hulpeloos baby’tje alweer uitgegroeit tot een meisje dat zelf van alles vast kan pakken, alles in d’r mond stopt, zich zelf met het grootste gemak van buik naar rug draait. Uren kan liggen brabbelen, kraaien van plezier (ook snachts! LOL). Alweer 2 mooie tandjes heeft, en haar haartjes van rosig naar blond aan het kleuren zijn. (jammer!)

We kunnen niet anders zeggen dat Jenna een super lieve en vrolijke baby is, als het aan haar ligt de hele dag druk in de weer is met van alles en nog wat. (van wie zal ze dat hebben?)
Voor m’n gevoel gaat mevrouwtje in haar ontwikkeling net zo snel als haar broer, zo wil ze het liefst ook de hele dag op je schoot staan (waarom zou je zitten als je kan staan op mama’s d’r schoot?) en waarom zou je stil zitten als je kan springen op mama d’r schoot?

Zo heeft ze ook zelf bedacht dat 5 voedingen van 200 ml veel te veel is, 4 flessen op een dag vindt mevrouw meer dan genoeg. En wat om de 4 uur? nee hoor niks, gewoon om de 5 uur. En probeer je het toch eerder dan duw ik gewoon met m’n tong die speen er weer uit, weiger ik gewoon om te drinken. De borstvoeding is nu volledig afgebouwd, ik ben trots op mezelf, uiteindelijk heeft ze toch nog tot 3,5 maand de borst gehad. Maar het gaf mij meer rust om het af te bouwen zodat ik weet wat ze binnen krijgt. Slapen gaat ook nog steeds goed, gewoon lekker een paar keer per dag als ze moe is naar haar bedje en dan svonds zowat tegelijk met haar grote broer. Eerst natuurlijk nog ff het verhaaltje mee luisteren op Jayden z’n bed. Om 23:00 uur doet of ik of Ro het flesje en daarna slaapt ze gewoon weer verder tot klokslag 8, net zoals d’r broer. Alleen komt die tegen woordig iets eerder omdat de schoen natuurlijk gezet is (jayden kwam laatst om 2 uur snachts, wilde even kijken of er al iets in z’n schoen zat, en dat mocht natuurlijk niet van ons, wilde toen even spelen in z’n kamer?!!)

Oja en dan zijn Jenna en ik natuurlijk ook nog eens van de trap af gevallen afgelopen zaterdag, Jenna boven op haar voorhoofd, pff wat vond ik dit een nare belevenis. Gelukkig is het met een sisser afgelopen, maar de schik zit er goed in. Ik gleed gewoon uit, hops de flops daar ging ik, Jenna kon ik  niet beethouden anders zouden we veel ongelukkiger terecht gekomen zijn. Zou ik misschien niet eens 112 gebeld kunnen hebben bedenk ik nu. Heel bizar was dat de plekken van Jenna alweer naar 1 dag zo goed als weg waren! Je ziet heel lichtjes een beetje een gelig beurs plekje op haar voorhoofd. En dan over mijn beurze plekken niet te spreken, m’n arm en dan vooral m’n bibs (blauw! om vervolgens paars en geel te worden denk ik

Maar goed, dit logje ging over m’n kleine meisje vandaag naar het cb geweest, ze is goed gegroeid en omdat ze nu al, het eten uit onze mond kijkt mogen we beginnen met bijvoeding. Lekker fruitje! Zal ze heerijk vinden, weet ik nu al
Ook kreeg ze twee prikken, Jayden had ik van te voren al verteld dat ze deze zou krijgen, en toen hij hoorde dat ze gezet gingen worden, stond hij er als grote beschermende broer meteen bij.
Voor het eerst dat bij mij de tranen over m’n wangen liepen bij het prikken van 1 van m’n kids, en dan niet om Jenna die haar prikken kreeg maar de emotie die ík op Jayden z’n gezichtje zag toen z’n zusje geprikt werd! Die Jayden, hoe kan een kind zo beschermend zo zorgzaam zijn? Vanaf het begin dat Jenna er is, zie ik aan Jayden…. kom niet aan m’n kleine zusje.

Gister zouden de meiden van de babygym gezellig bij mij thuis komen. Eindelijk weer een date om lekker bij te praten over de kids en te kijken hoe goed gegroeid ze allemaal waren.
Dit liep jammer genoeg even anders: want wat gebeurde er terwijl ik met Jenna naar beneden loop van de trap glijd ik uit (laatste 3 treden) en liggen we samen beneden. Jen kwam op haar hoofdje terecht! Ik schok me een ongeluk! (dit beeld vergeet ik volgens mij ook nooit meer!) Ik pakte haar op en dacht 112..112.. die heb ik gelijk gebeld, ondertussen was Jenna gelukkig gaan huilen. Nadat ik m’n adres had doorgegeven bleef de mevrouw aan de telefoon. Man ik stond te shaken! Voor m’n gevoel duurde het allemaal heel lang, de mevrouw van de telefoon zei, je hebt me nu pas 3 minuten aan de telefoon. Ook zei ze dat ik niet de 1e moeder was die met kind van de trap viel en zeker ook niet de laatste moeder zal zijn. Jaja maar ik voelde me wel schuldig! Ik moest de buitendeur alvast open zetten en kon binnen gewoon wachten. Tijdens dit alles wisselde m’n kleine meisje het stil zijn en huilen af. Net alsof ze niet zo goed wist hoe ze moest reageren. Toen ik nog een keer aangaf dat het zo lang duurde, Moesten ze volgens de mevrouw er al zijn, maar ik zag ze helemaal niet! Waar bleven ze nou?
Even later kwamen ze aanlopen, kijk haar alsjeblieft goed na zei ik. Jenna was best verbaasd wat er allemaal om zich heen gebeurde. Omdat ze een beetje gek deed met haar armpje wilde ze geen risico nemen en hebben ze haar gespalkt ingepakt om naar het ziekenhuis te rijden. Daar lag m’n kleine meisje dan, ze kon met haar armpjes en hoofdje geen kant op. Zo zielig gezicht! Ondertussen heb ik buufdinnetje gebeld of ze niet kon komen omdat er zo allemaal meiden met baby’s voor de deur konden staan. Binnen no time was ze er en konden wij naar het kinderziekenhuis.
Eenmaal aangekomen werd ze onderzocht, ze was doordat ze zich niet kon bewegen in de ambulance best over haar toeren. Maar stel je voor dat ze iets gebroken zou hebben.
Foto’s werden er gemaakt en deze waren gelukkig goed!! Geen beschadigingen of breuken en mocht de spalk af.
Pffff… stel je voor zo’n klein humpie met gips? Wel moest ze ter observatie (hersenschudding) 24 uur blijven. Ondertussen ging het met mij ook alweer een stuk beter en merkte ik op dat ik ook best wat blauwe plekken eraan over heb gehouden. Oja eerst maar eens Ro bellen (die was sinterklaas aan het verwelkomen met Jayden, wilde ik eigenlijk niet verstoren maar ja, wel de papa van onze kleine meid). Die kwam meteen naar het ziekenhuis toe.
We zaten toen nog op de EHBO, net nadat Ro er was werd Jenna opgenomen. Op haar kamer kreeg ze lekker flesje melk en begon ineens weer erg haar zelf te zijn. Ze bleef brabbelen en kraaien van plezier..pfffffieuwww…. Arme Jenna, blauwe plek op haar voorhoofdje en 2 bij haar oogje en ze zag ook wel wat witjes..
Nadat ze lekker inslaap was gevallen zijn we een broodje gaan halen en kon ik ineens niet zo goed met lopen (au voet, bizar dat die pijn pas kwam toen het met Jenna goed ging!)
Jenna werd om het uur wakker gemaakt, bloeddruk gemeten en in haar ogen geschenen met een lampje. Rody zou in het ziekenhuis blijven slapen omdat ik behoorlijk brak was en het toch wel prettig was als er een ouder bij haar zou zijn. En vanmorgen mocht het kleine meisje naar huis!

Eigenlijk wilden ze haar houden, maar dat was omdat ze zo leuk is.

Sinterklaas is in het land!!
En Jenna is er helemaal klaar voor!

Natuurlijk mocht Jenna ook mee naar de optocht van Sinterklaas. Ik heb haar ingepakt alsof we naar Siberie gingen, want stel je voor dat ze het koud zou krijgen. Ze zat dus lekker warm en prins(es)heerlijk in haar maxicosi. Heel eventjes wilde ze eruit om het ook goed te kunnen zien. (leverde een mooie foto met mama op!) En nadat ze het allemaal goed gezien had en Sinterklaas toch nog niet kwam, is ze voor de rest van de dag in slaap gevallen.

Jenna & Jayden beide 3 maandjes oud…

Ja hoor, ik had al een aantal dagen het vermoeden dat de 1e tandjes eraan kwamen. Jenna was de laatste dagen wel heel erg vaak aan het belletjes blazen, op haar vingers aan het knabbelen en had wat vaker ontlasting dat door haar luier heen kwam, dat ik gister dacht eens even in haar mondje kijken, en jawel hoor, 2 hele kleine inieminie witte puntjes. Het is een feit, Jenna d’r eerste 2 ondertandjes zijn door!!

ps: Jenna d’r tandjes komen op het zelfde moment door als Jayden, leeftijd 3,5 maanden.
Alleen bij Jayden hadden die tandjes heel wat in aarde, koorts, pijn en zicht helemaal niet lekker voelen.
Jenna heeft wat spuitluiers en knabbelde op haar vinger, thats all…klinkt positief voor de rest van haar gebitje. Vind het maar bizar dat het Jayden en Jenna precies even oud zijn met de 1e twee tanden.

En zo is ons kleine meisje alweer (bijna) 3 maandjes oud! 3 maanden, en wat vliegt de tijd! Het is zo grappig om te zien hoe ons meisje steeds groter wordt, steeds wijzer en steeds meer van alles mee krijgt. Hoe ze met de dag steeds wijzer wordt.

Ze kan helemaal in een deuk liggen van iets; bijvoorbeeld speeltje boven haar hoofd in de box, ze heeft dan ook hele verhalen tegen het speeltje. Haar broer is ook erg interesant en als Jayden gek doet of een knuffel geeft beloond ze hem met een grote glimlach.

Ze heeft haar handjes ontdekt en weet dat ze hiermee iets kan aanraken, dit gaat heel geconcentreerd, mooi om te zien! Geef je een speeltje in haar handjes houd ze het stevig vast en probeert ze het in haar mond te doen.